Dit huis is nooit zomaar een woning geweest. Als kind kwam ik hier vaak spelen, in een wereld vol verbeelding en eigenaars met een tikkeltje rock-’n-roll. Het was een droom om hier ooit te wonen — en dat is altijd zo gebleven. Later, bij de eerste bezichtiging, was het gevoel er meteen weer: instant verliefd, nog steeds authentiek.
Van zodra de poort opengaat, stap je binnen in een eigen, wonderlijke wereld, vol rust en ruimte, op een steenworp van de stadskern. De troeven van het bos waardeer ik nu nog meer, vooral het groen dat in de zomer een natuurlijke airco wordt. De tuin voelt aan als je eigen park. Ook de beiaardtoren blijft een eigenzinnige blikvanger, zelfs al zijn de klokken dan weg. Het huis zelf heeft geen standaard indeling, maar wel plekken met veel karakter en mogelijkheden: een unieke toren en tuinserre vol groen, om samen te komen, werken, vieren of creëren.
Nu neem ik dus dubbel afscheid: van een plek die al sinds mijn kindertijd in mijn leven is, en van mijn kinderdroom om in deze bijzondere, inspirerende plek te wonen. Wie binnenstapt, begrijpt het meteen.